logo boonappetit

‘Niets is wat het lijkt’

‘Niets is wat het lijkt’

 

Lang geleden had ik verkering met een psycholoog. Dat leverde soms heel wijze uitspraken op, waar ik tot op de dag van vandaag mijn voordeel mee doe. Een paar van die uitspraken zijn wat mij betreft echte toppers zoals: ‘’Niets is was het lijkt’’ en ‘Het eerste wat je ziet is het meestal niet’. Aan die uitspraken denk ik heel vaak. Zoals laatst toen ik – in het kader van de promotie van mijn boek Bonen! – gevraagd werd om live op televisie te komen koken. Er werd mij een goed geoutilleerde keuken beloofd. Hoewel ik dat onmiddellijk wilde geloven nam ik voor de zekerheid samen met de ingrediënten toch maar allerlei keukengerei met mij mee. ‘Beter mee verlegen dan om verlegen’, zei mijn grootmoeder altijd al.

Toen ik in de tv-keuken kwam begreep ik dat de betekenis van woorden voor iedereen weer een andere lading heeft. Goed geoutilleerd bijvoorbeeld. In een keuken die als zodanig omschreven wordt verwacht je om te beginnen een kraan en een gootsteen. Die bleken er niet te zijn. Op mijn vraag waar de kraan was, zei de lieftallige assistente: “Hoeveel water heeft u nodig dan haal ik dat even in de waterkoker”. De pannenset bleek uit één groot en veelgebruikt model te bestaan.

Wat was ik op dat moment blij dat ik voor de zekerheid van alles had meegenomen en dat ik jarenlang in de wijkverpleging had gewerkt. Ik kan u verzekeren dat je daar heel creatief van wordt, leert roeien met de riemen die je hebt.

Toen ik van een ferme laag make up voorzien was had ik even moeite om mezelf in de spiegel te herkennen. (Voor het felle tv-licht is veel make-up nodig om er niet als een lijkbleke patiënt uit te zien.) Zo ging ik live op tv een uurtje koken. Het was daarbij de bedoeling dat ik aan de gang bleef. Een kok die niks staat te doen is immers geen leuk beeld. Nu had ik niet het meest simpele gerecht uit mijn boek Bonen! uitgekozen dus ik was daadwerkelijk een uur flink bezig.

Later hoorde ik van enkele fans dat ze daar zenuwachtig van waren geworden omdat ze zich afvroegen of ik het wel binnen de tijd zou redden. Natuurlijk deed ik dat. Het uur vloog om. En ik kookte de sterren van de tv-hemel, al improviserend met waterkoker en paraplubak als kraan en gootsteen. En de kijkers, die hadden geen weet van dat alles. Als ik nu naar programma’s kijk waarin gekookt wordt, dan let ik altijd op of ik een kraan zie. Want niets is wat het lijkt.

Geschreven door : Joke Boon